Verblijf op Aarde

 
 
 
 
Terugkomen vanwege plant en dier

Wat staat de wereld te wachten als ik terugkom. Aardmensen, maak dan je borst maar nat. Maar dan zal ik toch eerst het lichaam, waarin ik sinds 1940 huis, moeten verlaten. Het scenario voor mijn terugkomst ziet er niet veelbelovend uit, althans niet op de wat langere termijn. Zeg, tweehonderd jaar. Als in het maatschappelijk leven de graaicultuur en het egoļsme standaard blijkt voor het menselijk gedrag, dan vernietigd de Aardmens zijn eigen Aarde. En het cynische is nog wel dat die Aardmens niet in de gaten heeft dat hij er de veroorzaker van is en dat dit nog eerder gebeurd dan de Club van Rome voorspelde. Geen Ayatollah, Paus of Mohammed die er wat aan kan doen. Natuurwetten staan boven wat mensen graag willen geloven.

Een aldus getransformeerde Aarde is zelfs voor mij niet aantrekkelijk, want het aanzien van de Aardmens, die in grote massa's tegen de ondergang vecht, is een pijnlijk tafereel. Ik kan slechts meehelpen om de klok een paar miljoen jaar terug te zetten in de hoop dat nieuwe evolutielijnen, een ander leven dan het menselijke zal doen ontstaan en dat meer in harmonie met het universum weet voort te bestaan. Wellicht kan dan een verlichte geest met mij contact zoeken om te bezien welke mogelijkheden er resten en om te voorkomen dat er geesten als Balkenende, Berlusconi of Bush (in alfabetische volgorde natuurlijk) overlevings-mogelijkheden zouden krijgen.
Kom ik terug, nog voordat de Aarde in brand staat, dan zal ik naar alle waarschijnlijkheid in een plant of dier te herkennen zijn.

(Naar boven)



Bij terugkomst wacht mij een uitgebrande Aarde
 

© Copyright 2004 - 2006 J.M.J.F. Janssen - Hilversum