Verblijf op Aarde

Babypicture van het heelal
 


Bekijk de nieuwe foto's zoals die onlangs door de Hubble gemaakt zijn. Klik daarvoor op het plaatjes hiernaast.











Beweeg de muiswijzer hierboven om in te zoomen op Galactisch stelsel







 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ongekende werelden

Galactische nevels zijn wolken van stof en materie in de spiraalarmen van een melkwegstelsel. Het zijn plaatselijke concentraties van interstellaire materie en is de broedplaats van nieuwe sterren. De galactische nevels worden onder-verdeeld in emissienevels en donkere nevels, waarvan sommige met een kleine telescoop te zien zijn. Een andere soort, de wolken van neutrale waterstof, kunnen slechts waargenomen worden met behulp van radiostraling. Een bekend voorbeeld van een emissienevel, met het blote oog als een wazig vlekje te zien, is de Orionnevel (M42 en M43), waar ik vandaan kom. Deze staat betrekkelijk dicht bij ons in het melkwegstelsel  (1.500 lichtjaar) onder de 'gordel' van Orion. Bijzondere metingen door Aardmensen leverden op dat het midden van de nevel ca. 4.000 vrije elektronen per cm³ bevat en dat de temperatuur van dit gas 9.000° K is. De volgende elementen zijn er gevonden: voornamelijk waterstof, verder neon, stikstof en zwavel en een beetje argon en chloor. De ouderdom van de groep sterren in Orion wordt geschat op 300.000 jaar. Betrekkelijk jong dus.



Orionnevel, met daarin duidelijk zichtbaar de Trapeziumsterren.


Uitdijende bol in de ruimte
Een ster veertig keer meer dan de massa van de Zon blaast een geweldige bol met materiaal de ruimte in. Op deze foto die de Hubble maakte is een glimp te zien van de uitdijende bol, genaamd de Bubble Nebula (NGC 7635). De gespierde ster (beneden in beeld) is ingesloten in de heldere blauwe bol. De dichte gasmassa in de omgeving van de ster vormt met zijn materie de gedaante van een bol. De Nebula is maar liefst 6 lichtjaar in doorsnee en dijt uit met een snelheid van 7 miljoen km per uur. De Nebula staat op 7.100 lichtjaar van de Aarde in het sterrenbeeld Cassiopeia.

 

Vuurwerk bij sterrenformatie
Soms wordt de Aardmens een gebeurtenis openbaar die hij niet voor mogelijk hield, zoals hier bij de galaxie NGC 4212. Op een afstand van 13 miljoen lichtjaar van de Aarde worden hier uit interstellair gas en stof clusters van nieuwe sterren gevormd. Op de afbeelding is te zien de stappen in de formatie en evolutie van sterren en sterrenclusters. Wolken van gloeiend gas en omgeven door heldere sterrenclusters, domineren deze afbeelding.


De Paardenkopnevel is een van de best te identificeren objecten in de onmetelijke ruimte. Hij staat in Orion en is een deel van een lange donkere wolk moleculair gas. De rode gloed is hydrogeen gas afkomstig achter de nebula en geļoniseerd door de dichtbijstaande ster Sigma Orionis.




Compacte kern van de
Galaxy M87. Astronomen zijn van mening dat de Hubble een intrigerende ontdekking heeft gedaan met een zwart gat dat 2,6 biljoen maal de massa heeft van de Zon. Hij bevindt zich in het centrum van de reusachtig elliptische Galaxy M87. Bovenstaande afbeelding laat zien dat de sterren sterk naar het centrum van M87 worden getrokken om daar in het zwaartekrachtveld te verdrinken.




Met een infrarood camera is tussen twee spiraalgalaxies in, de
Galaxy Arp 220 ontdekt in een dreigende conflict-situatie. Er dreigt een geweldige botsing tussen twee galactische kernen tot een nieuwe sterrenformatie. Het heldere maanvormig object bevat een kern  met 1 biljoen sterren. De kern van de andere galaxy vlak in de buurt is het ronde object links van de maanvormige cluster. Beide kernen staan op 1.200 lichtjaar van elkaar en draaien om elkaar heen.

© Copyright 2004 - 2006  J.M.J.F.Janssen - Hilversum